شمارهٔ ۲۶۱

هوش مصنوعی: صبحگاهی که می‌نوشم، به من تمام کارها را نشان می‌دهد؛ چون می‌خواهم از شراب بنوشم، مانند این است که تسبیح را از دستم می‌اندازم و جام را بر می‌دارم.

هوش مصنوعی: من چنان در خاک کوی او افتاده‌ام که حتی نمی‌توانم از بستر آرامی که دارم، کنار بروم. مثل اینکه پا روی زمین گذاشته‌ام و نقش آن باقی مانده، اما من نمی‌توانم تکان بخورم.