شمارهٔ ۲۱۴

حزین لاهیجی » غزلیات ناتمام » شمارهٔ ۲۱۴

امشب که از نظر مه من درگذاره بود

از داغ پیکرم، فلک پر ستاره بود

جرم محبّت اینهمه رنجش نداشته ست

از چشم ما مبین، که گناه نظاره بود

شمارهٔ ۲۱۳: دمهای زنده را، از اجل کی زیان بود؟شمارهٔ ۲۱۵: مرنج از طعنهٔ خصم و مکن عرض کمال خود

اطلاعات

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قالب شعری:غزل

منبع اولیه: پروژهٔ بازبینی OCR

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

امشب که از نظر مه من درگذاره بود

از داغ پیکرم، فلک پر ستاره بود

هوش مصنوعی: امشب وقتی که محبوب به من نگریست، آسمان پر از ستاره بود و نشان‌دهنده‌ی ناراحتی من از دوری‌ام بود.

جرم محبّت اینهمه رنجش نداشته ست

از چشم ما مبین، که گناه نظاره بود

هوش مصنوعی: باید بدانیم که عشق هیچ‌گاه باعث رنجش نمی‌شود و نباید از طرف ما دیده شود که گناهی در تماشای عشق وجود دارد. حب و علاقه هیچ تقصیری ندارد و نباید به چشم ما بی‌ارزش شود.