شمارهٔ ۷۳۹

هوش مصنوعی: تا زمانی که آن تار موی جذاب را دیده‌ام، ذهنم به هم ریخته و سخنانم بی‌نظم شده است.

هوش مصنوعی: ای نخل وفادار، دامن خود را از دست عاشق نکش، چرا که گل نمی‌تواند همراه خار شلخته باشد.

هوش مصنوعی: دور از قدرت و زیبایی‌ات ای سرو بلند؛ من با خیالی راحت مانند شاخهٔ بید در باغی پر از آشفتگی هستم.

هوش مصنوعی: گفت و گوی دل و زلف تو غوغایی دلنشین است، جایی که دل بیمار و پریشان، به پرستاری هم‌چون تو نیاز دارد.

هوش مصنوعی: امروز گردهمایی از شراب، نوازنده و ساقی است. کاش به خاطر باران، حال و هوای ما خراب نشود.

هوش مصنوعی: دیروز احساس می‌کردم که مانند گره غنچه‌ای، دلنگرانی دارم، اما امروز به شدت ناراحتم و دلم خیلی پریشان است.

هوش مصنوعی: تو رفتی و من هم دل به دلت سپردم. حالا که دوری، دل من در گرد تو می‌گردد. آن قامت و رفتار تو، قلب مرا آشفته کرده است.

هوش مصنوعی: با لطف تو، همه ارکان عشق و محبت جمع شده‌اند، به همین دلیل دل ما پریشان و غمگین است.

هوش مصنوعی: در خیابان تو، دل شکسته و اندوهگین، از عشق مست شده‌ام. سرم بی‌قرار و آشفته است و دستارم در هم ریخته.