شمارهٔ ۷۲۱

هوش مصنوعی: نتوانستم فریاد کنم تا زمانی که به حالت جنون نزدیک شوم. سخن از حال خوشی نگفتم تا زمانی که نفس‌ام به خون آغشته شده باشد.

هوش مصنوعی: چرا سبوی من را به سنگ زده‌ای؟ من که گلی به شیشهٔ این دنیا که پر از آب است نزده‌ام.

هوش مصنوعی: در میان جادوگران و شعبده‌بازان، من تنها کسی هستم که در برابر آسمان پست، با ترفندهای خود بازی نکرده‌ام.

هوش مصنوعی: افراد سرشناس و مهم به دنبال من می‌آیند و افسوس که چرا نتوانستم به خوبی مطالب خود را بیان کنم و سخن خود را به درستی منتقل نمایم.

هوش مصنوعی: وقتی که جگرم از درد پاره پاره است و غمگینم، گره‌ای از این اشک‌هایی که مانند گل لاله‌اند، به رشته می‌زنم.