شمارهٔ ۶۹۴

هوش مصنوعی: من به دل سخت تو، از دل تنگی‌ام گفتم، اما افسوس که این گوهر گرانبها را روی سنگ بی‌ارزش گذاشتم.

هوش مصنوعی: من به این حوصله‌ام افتخار می‌کنم که توانسته‌ام در طول عمرم، با تلاش و شادی، درد دل‌هایم را به زیبایی و رنگ خوش زندگی تبدیل کنم.

هوش مصنوعی: امروز دلم به یاد دل‌های غمگین است و این زیباست که با آواز شب‌خوانان هم‌صدا شدم.

هوش مصنوعی: نفسِ پرآشوب، در هر شرایط و با همه افراد، سعی کرد که به صلح و آرامش برسد؛ اما در درون خود مشغول جنگ و نزاع بود.

هوش مصنوعی: صدایی از دل غمگینم بلند نمی‌شد، اما با قلم خود به زخمی که بر جان این چنگ بود، ضربه زدم.