شمارهٔ ۴۱۹

هوش مصنوعی: لب‌های زیبای تو با یک پیام دل ما را شاد نکرد و موهای تیره و جذابت هم به یاد غم‌دیدگان نبود.

هوش مصنوعی: او کاری می‌کند که نگاه تو به دل کسی، بر او تأثیر می‌گذارد و مانند نشتر تیز و فولادی، عمیقاً در جان او نفوذ می‌کند.

هوش مصنوعی: تو که زیبایی بی‌نظیری را داری و سایه‌ات همیشه جاودان است، یک بار هم به من نیکویی نکردی و حالتی مانند من که خراب و بی‌سروسامان است، را آباد نکردی.

هوش مصنوعی: کافر در میخانه فقط زیبایی تو را می‌پرستید و عارف در صومعه تنها ذکر تو را زمزمه می‌کرد.

هوش مصنوعی: غم و اندوهی که به دل دارم، کارهایی از عمق وجودم می‌آید که حتی فرهاد، که با تیشه‌اش کوه را می‌شکافت، نتوانست انجام دهد.