برگردان به زبان ساده
هرگز نرسد رشحهٔ کامی به لب ما
گردون کر و لال است زبان طلب ما
هوش مصنوعی: هرگز موفقیتی به ما نمیرسد، زیرا دنیا نامهربان و بیصداست و ما نمیتوانیم به خواستههایمان به راحتی بیان کنیم.
ما همره بختیم و تو همسایه خورشید
ساکن نتوان کرد به کافور، تب ما
هوش مصنوعی: ما در کنار بخت خود قرار داریم و تو همجوار خورشید هستی؛ نمیتوان احساس گرما و تب را به سردی کافور تغییر داد.
با عشق چه سازد خنکیهای تو زاهد؟
ای زلف، مزن بیهده پهلو به شب ما
هوش مصنوعی: با عشق تو، زاهد چه کار میتواند بکند؟ ای زلف، بیهوده به شب ما نزدیک مشو.
ای عقل فرومایه، به اندازه قدم نه
ما بندهٔ عشقیم، نگهدار ادب ما
هوش مصنوعی: ای عقل بی ارزش، به اندازه خودت قضاوت کن؛ ما بندگان عشق هستیم و باید آداب و ادب خود را حفظ کنیم.
خورشید حزین آینه در ابر نهان کرد
از خیرگی دیدهٔ حیرت نسب ما
هوش مصنوعی: خورشید غمگین پشت ابر پنهان شد تا از حیرت و شگفتی ما در امان بماند.
