شمارهٔ ۸۰

هوش مصنوعی: ای باد دل‌انگیز، لطفاً اگر می‌توانی امشب با نرمی و لطافت بگذر از جایی که تو به خوبی می‌دانی.

هوش مصنوعی: اگر در زمان‌های سخت و تاریک، مهربانی را بیابی، شاید نشانه‌ای از آن آب زندگی را پیدا کنی.

هوش مصنوعی: در هر فرصتی که از کنار کوچه‌اش عبور می‌کنی، به او نگاه کن و اگر بویی از او به من برسد، خوشحال می‌شوم.

هوش مصنوعی: به او بگو، ای ماه، ما را بپرس، زیرا هر گاه که بر جانم می‌نشینی، خدا خدا کن، اگر می‌توانی رحم کن.

 : وقتی پیش او رسیدی، خاک در خانه اش را دیدی ، شاید آنچه را که از "حَسَن(""حَسَن" تخلص حسن غزنوی در اشعارش است)  شنیده ای، برایش حکایت کنی.

هوش مصنوعی: واقعاً در حالتی بد و نحیف هستم و از خودم خبر ندارم. بی تو، عمرم را به گونه‌ای سپری می‌کنم که تو خودت می‌دانی.

هوش مصنوعی: ای معشوق، لطفی بکن و به عشق و وفا وزن و توازن بده! چون این بار بین ما موضوعی پیش آمده که جانمان را تحت تأثیر قرار داده است.