شمارهٔ ۴۶

هوش مصنوعی: از تو فقط درد دل را به دست آورده‌ام و قسم می‌خورم که از لب شیرین تو جز زخم و نیش چیزی ندارم.

هوش مصنوعی: من تنها به خاطر تو آماده‌ام جانم را فدای تو کنم، ولی درک کن که دیگر توانایی بیشتری برای این کار ندارم.

هوش مصنوعی: هر روز که بخواهی می‌توانی دل مرا به دست آوری، اما عجیب است چرا که من هیچ حیله‌ای ندارم، چون من درویش هستم و بی‌نیاز.

هوش مصنوعی: تا وقتی که در اندوه تو هستم، پای من از جایش به حرکت درآمده و حتی جان و سر خود را هم به خاطر تو فراموش کرده‌ام.

هوش مصنوعی: به خدا قسم، من تا زمانی که آینه زیبایی تو را در پیش ندارم، از وجود خودم یاد نمی‌کنم.