شمارهٔ ۲۲۰

هوش مصنوعی: زمانی که محبوبم به خداحافظی رفت، هر کسی که مرا دید، فکر کرد که روح از بدنم جدا شده است و من بی‌جان شده‌ام.

هوش مصنوعی: زمانی چون برق سریع و شاداب سپری شد و مرا همانند ابر شکسته با دست خالی رها کرد.