قطعه شمارهٔ ۳۳

ای ساقی از آن باده که اکسیر زندگانی است بیاور تا تن خاکی مرا جاودان کنی.

به گردش جام باده چشم دوخته‌ام‌ و برای گرفتن جام، جان بر کف دست گذاشته‌ام زیرا تا جان بر کف نگذاری جامی از آن باده نمی‌گیری؛ به سر خواجه قسم!

از نسیم و بادی که در چمن می‌وزد همچون گل دامن‌افشانی مکن زیرا قصد جان‌بازی در پای تو را دارم.

ای نوازنده، با آهنگ‌های زیبا به وصف آن ماه بپرداز که در زیبایی رقیب و هم‌تا ندارد. (مثانی و مثالث اصطلاحات موسیقی هستند)