غزل شمارهٔ ۴۸۳

هوش مصنوعی: صبح زود، کسی که در سفر بود در سرزمینی به راز و رمزهایی اشاره می‌کرد و با یک همراه درباره آن صحبت می‌کرد.

ای صوفی! شراب (حکمت و معرفت تو) آن زمان صاف و خالص می‌شود که پس از ۴۰ روز (یا ۴۰ مرحله) ریاضت، در دل تو روشن و زلال شود.

خدا صد بار از آن خرقه (لباس صوفیانه) بیزار است، اگر در آستینش (درونش، پشت این ظاهرِ زاهدانه) صد بت پنهان باشد.

هوش مصنوعی: رفتار مردانه و جوانمردی اگرچه ممکن است که در عالم نام و نشان خاصی نداشته باشد، اما با این حال لازم است که نیازهای کسی که در موقعیت حساسی قرار دارد را برآورده کنیم.

در روزگاران پیشین، شغلی بنام خوشه‌چینی وجود داشت. آنها که دستشان تنگ بود و خرمن و مزرعه‌ای نداشتند، پشت سر دِروگر‌ها راه می‌رفتند و خوشه‌های جامانده را از زمین بر می‌داشتند و گاه صاحب مزرعه به دروگران دستور میداد که شلخته درو کنند تا چیزی هم گیر خوشه‌چین‌ها بیاید. حافظ نيز در اين بیت به این موضوع اشاره دارد.ثوابت باشد ای دارای خرمن اگر رحمی کنی بر خوشه‌چینی

هوش مصنوعی: در هیچ‌کس شادی و سرور زندگی را نمی‌بینم؛ نه دوایی برای دل شکاسته‌ای هست و نه دردی از دین و ایمان وجود دارد.

دل های جهانیان تیره شده ، کاش یک آدم درست پیدا بشود و جهان را به نوری روشنا کند

اگر چه بهترین علم ها  دست کسی بیافتد، اگر انسان بزرگی نباشد هیچ سودی برای انسان ها و انسانیت ندارد 

با این که شیوه‌ی زیبارویان، بدرفتاری و تندخویی با هواداران و عاشقان است، اگر زیبارویی با عاشق دل شکسته‌ به نرمی رفتار کند، چه اتفاقی می افتد؟

هوش مصنوعی: به من نشان بده که چگونه می‌توانم به میخانه بروم تا بتوانم عنایت و سرنوشت خود را از پیش بدانم.

هوش مصنوعی: حتی حافظ در محفل خلوت نمی‌تواند به طور کامل حضور داشته باشد و همچنین دانشمند نیز نمی‌تواند به علم واقعی و یقین دست یابد.