غزل شمارهٔ ۳۶۳

هوش مصنوعی: درد من از طرف محبوبم است و در عین حال، درمان نیز به دست اوست. دل و جانم را به خاطر او فدای او کرده‌ام.

هوش مصنوعی: آنچه گفته می‌شود که زیبایی معشوق ما از هر چیز دیگر بهتر است، در واقع این زیبایی ویژگی‌های خاص خودش را دارد و چیزهای دیگری نیز در آن وجود دارد.

هوش مصنوعی: یاد آن کسی بخیر که به خاطر خون ما، عهد و پیمان را زیر پا گذاشت.

هوش مصنوعی: دوستان، در خفا و به آرامی صحبت می‌کنم، چون این سخن به گوش دیگران هم خواهد رسید.

هوش مصنوعی: وقتی دوره‌ی شب‌های وصال به پایان برسد، روزهای جدایی نیز به سر خواهد آمد.

هوش مصنوعی: هر دو جهان، روشنایی و جلوه‌ای از روی او هستند. به تو گفتم که این روشنایی هم در آشکار و هم در نهان وجود دارد.

هوش مصنوعی: به زندگی و کارهای دنیا نمی‌توان اعتماد کرد، حتی به چرخش زمان نیز نمی‌توان اتکا کرد.

 ساقی، شراب بیاور که عاشق نه تنها از قاضی نمی‌ترسد بلکه از بازپرس محکمه هم باکی ندارد

هوش مصنوعی: دستگاه قضاوت، مطمئن است که حافظ در عشق غرق است، و آصف که مقام و ثروت سلیمان را دارد نیز به همین حال است.