غزل شمارهٔ ۳۲۹

هوش مصنوعی: در سپیده‌دم، نشانه‌های پیروزی و عظمت شاه را به دوش می‌زنم و به همه اعلام می‌کنم که من خدمتگزار و همراه او هستم و بر این وفاداری‌ام سوگند می‌خورم.

هوش مصنوعی: ای ساقی، بیایید که از کمک و شانس خوبم، آنچه را که از خدا خواسته‌ام به من عطا شده و فراهم آمده است.

هوش مصنوعی: به من جامی بده تا به خاطر شادی و زیبایی چهره‌ی شاه، خاطرات جوانی در ذهنم زنده شود.

هوش مصنوعی: به من نگو درباره‌ی زلال و پاکی خضر، زیرا من از جام پادشاه، نوشیدنی از حوض کوثر را می‌نوشم.

هوش مصنوعی: اگر بتوانم به اوج مقام و فضیلت برسم، این افتخار متعلق به سوی مولا و آقایی است که در نزد من آمده و من در خدمت او هستم.

هوش مصنوعی: من هزار سال در مهمانی تو نوشیدم، چگونه می‌توانم به راحتی از آب و نوشیدنی دل بکَند؟

هوش مصنوعی: اگر او به این حرف من ایمان نمی‌آورد، از این بنده، حدیثی از گفتهٔ کمال بیاورم که دلیل خوبی باشد.

هوش مصنوعی: اگر من دل را از تو جدا کنم و محبتت را از خود دور سازم، محبت کدام کسی را بر دوش خواهم گرفت؟ و آن دل را به کجا ببرم؟

هوش مصنوعی: منصور بن مظفر، قهرمان و پشتیبان من است و از اینکه به این نام نیکو شناخته می‌شوم، بر دشمنانم فخر می‌کنم.

هوش مصنوعی: عهد قدیمی من فقط با عشق به شاه بود و من از مسیر زندگی‌ام، با همین عهد عبور می‌کنم.

هوش مصنوعی: آسمان وقتی که ستاره‌های درخشان را در نظم و ترتیب قرار داد، چرا من نتوانم به نام شاه من، نظم و زیبایی خلق کنم؟ من از چه کسی کمتر هستم؟

هوش مصنوعی: وقتی که من به شکار طعمه‌ای بزرگ و باارزش دست پیدا کردم، دیگر توجهی به شکار کبوترهای کوچک ندارم.

هوش مصنوعی: ای پادشاهی که همچون شیر قدرت و جذبه داری، چه چیزی از ارزش‌هایت کم می‌شود اگر در سایه‌ات، سرزمین آرامش برای من فراهم گردد؟

هوش مصنوعی: شعر من به خاطر ستایش تو، دروازه‌های بسیاری از دل‌ها را باز می‌کند، انگار که زبان سخنم به اندازه تیغ تو تیز و نافذ است.

هوش مصنوعی: اگر در باغی بگذرم مثل باد صبح، می‌دانم که عشق به درخت سرو در وجودم است، نه فقط اشتیاق به درخت صنوبر.

هوش مصنوعی: من بوی تو را استشمام می‌کردم و یاد چهره‌ات باعث شده بود که ساقیان خوشحال، دو لیوان به من بدهند.

هوش مصنوعی: در حالتی که بقیه افراد با نشئه‌ی اندکی از شراب غرق لذت‌اند، من که سال‌ها تجربه دارم و در این راه جوانی‌ام را صرف کرده‌ام، به این نوع شادی‌ها نیازی ندارم.

هوش مصنوعی: با تأثیر ستاره‌ها در سرنوشت من، قضاوت و انصاف شاه در این داستان به یاری من آمده است.

هوش مصنوعی: خوشحالم که دوباره در این بلندی و عظمت، صدای نام من از گوشه‌های عرش به گوش می‌رسد.

هوش مصنوعی: نام من در دنیای عاشقان به فراموشی سپرده شده است، اگر غیر از عشق تو شغف و شغلی داشته باشم.

هوش مصنوعی: شیر جنگل به قلب من حمله‌ور شد و من اگرچه زادم لاغر هستم، در غیر این صورت می‌توانستم طعمه‌ی او باشم.

هوش مصنوعی: ای عاشقان زیبایی تو، من چگونه می‌توانم به وصالت برسم در حالی که از ذره‌ای کوچک‌تر هستم؟

هوش مصنوعی: به من نشان بده که چه کسی منکر زیبایی چهره توست تا من با غیرتم به او پاسخ دهم و او را مورد سرزنش قرار دهم.

هوش مصنوعی: سایهٔ خورشید سلطنت بر من افتاد و اکنون از نور خورشید شرق راحت شدم.

هوش مصنوعی: هدف من از این کار، فریب یا تظاهر نیست؛ نه من زیبایی را برای فروش به نمایش می‌گذارم و نه به دنبال جلب توجه و محبت هستم.