غزل شمارهٔ ۲۷

در ميخانه، معشوق من با جامی در دست به سراغم آمد، او از شراب مست بود و باقی می‌نوشان از چشم زیبای او مست بودند

ماه به زیر نعل اسب او بود چ از قد بلند او، درخت صنوبر کوتاه‌تر به نظر می‌رسید

چگونه می‌توانم بگویم که از حال خود خبر دارم ؟! وقتی که خبر ندارم ، چرا بگویم که معشوق رابطه‌ای ندارم ؟! درصورتی که دارم

هوش مصنوعی: دل من مانند شمعی است که وقتی او نشسته، من هم نشسته‌ام و وقتی او بلند می‌شود، من نیز بر می‌خیزم. صدای ناله‌ام به خاطر کسانی است که در پی نگاه او هستند، و وقتی او بلند می‌شود، من هم به ناله در می‌آیم.

اگر مشک خوش بو است به این دلیل است که در گیسوی معشوق رفته است و اگر گیاه وسمه برای آرایش ابرو استفاده میشود به این دلیل است که بر ابروی معشوق برخورد کرد 

برگرد تا عمر تلف شده و از دست رفته حافظ برگردد هرچند میدانم تیری که رها بشود دیگر باز نمی‌گردد