شمارهٔ ۲۱۲

هوش مصنوعی: چهل سال از عمرم گذشت و بیشتر آن را در خواب و خیال سپری کرده‌ام.

هوش مصنوعی: من از روزهای پرطراوت جوانی گذر کرده‌ام و اکنون به مرحله‌ی پختگی و کمال رسیده‌ام.

هوش مصنوعی: من در اوج نور و روشنی قرار دارم، زمانی که روز به نیمه رسیده و این لحظه، لحظه‌ تضعیف و زوال است.

هوش مصنوعی: من سختی‌ها را تحمل کردم تا علم را به دست آورم، نه به خاطر ثروت و جمع‌آوری مال.

هوش مصنوعی: خدایا سپاسگزارم که بدون هیچ خواسته‌ای، به من نعمت‌هایی به اندازه نیازم عطا کردی.

هوش مصنوعی: من هرگز به خاطر نیاز یا تحقیر از دیگران درخواست نکردم.

هوش مصنوعی: در تلاش برای فراهم کردن روزی بودم، اما به صورت کلی و مختصر.

هوش مصنوعی: می‌دانم که چند سال از عمرم گذشته، اما نمی‌دانم که چند سال دیگر در این دنیا می‌مانم.

هوش مصنوعی: زمانی که انسان جوانی را پشت سر می‌گذارد، پیری به سراغ او می‌آید، همانطور که شیرخوارگی پس از دوران شیر خوردن به مرحله‌ی دیگر می‌رسد.

هوش مصنوعی: زمانی که پیری به سراغ انسان می‌آید، انرژی و توانایی‌های بدنی او کاهش می‌یابد و احساس خستگی و دلگیری به او دست می‌دهد.

هوش مصنوعی: زمان تلاش من فرارسیده و زمان بال و پر گرفتن توست، ای پسر، کوشش کن و قد بکش.

هوش مصنوعی: هر چیزی که می‌خواهی، از هیچ‌کس جز خداوند توانا درخواست نکن.

هوش مصنوعی: مرا بدون هیچ هزینه‌ای همه چیز بخشید: احترام، مقام، دانش و شانس.