برگردان به زبان ساده
میبرد خیل غم اسیر مرا
ساقی از دست غم بگیر مرا
هوش مصنوعی: غم و اندوهی که بر من حاکم است، مرا به شدت آزار میدهد. ای ساقی، لطفاً مرا از چنگال این غم رها کن و کمکم کن.
شرزه شیری است غم که باده کند
بر چنین شرزه شیر چیر مرا
هوش مصنوعی: درد و غم مانند یک شیر وحشی است که میتواند به راحتی من را تحت تأثیر قرار دهد و دچار نابودی کند.
آهوی چشم تو خلاص کند
مگر از چنگ شرزه شیر مرا
هوش مصنوعی: چشمان تو همچون آهویی است که میتواند مرا از چنگ شیر خشمگین و درنده نجات دهد.
گر نگیری بیک قدح دستم
کشد اندیشه خیر خیر مرا
هوش مصنوعی: اگر به من کمک نکنی و در تصمیمگیریام تأثیر نگذاری، افکارم به سمت خوبیها و خیرها پیش خواهد رفت.
وقت صبح است و باز مرغ سحر
میزند سوی می صفیر مرا
هوش مصنوعی: صبح شده و بار دیگر، پرنده سحر نغمهای برای من سر میدهد.
باده صاف و باد صبحدمان
می دهد نکهت عبیر مرا
هوش مصنوعی: شراب زلال و هوای صبحگاه بوی خوش عطر مرا به ارمغان میآورد.
نوجوانان ساده رخ کردند
از غم عشق خویش پیر مرا
هوش مصنوعی: نوجوانان به خاطر غم عشق خود، چهرهای ساده و بیتجربه به من نشان دادند و من را کهنسال و پخته کردهاند.
روزگارم بضرب مشت، خمیر
کرد و ماند آرزو فطیر مرا
هوش مصنوعی: زندگی با سختیها و ضربههایی که به من زده، مثل خمیر کردن خمیر نان، آرزوهایم را به حالتی ناخوشایند درآورده و آنها را ناتمام گذاشته است.
در همه کار ناتوانم لیک
بینی اندر هنر دلیر مرا
هوش مصنوعی: در تمام کارها ناتوان هستم، اما در هنر، شجاعت و قدرت من را میبینی.
در بیان و اصول و فقه و حدیث
همه دان ناقد و بصیر مرا
هوش مصنوعی: من در مباحث بیان، اصول، فقه و حدیث، فردی آگاه و دقیق هستم.
نیستم شاعر ار چه شعر بود
خوشتر از عمعق و جریر مرا
هوش مصنوعی: هرچند شعرهای من از شعرهای عُمَر و جریر زیباتر نیست، اما من شاعر نیستم.
شعر من بینات قرآن است
بمخوان شاعر و دبیر مرا
هوش مصنوعی: شعر من روشناییهای قرآن را به نمایش میگذارد، پس نیازی به خواندن شعر من توسط شاعر یا نویسنده نیست.
شاعری و دبیری اندر وزن
می نسنجد بیک شعیر مرا
هوش مصنوعی: شعر گفتن و نوشتن در قافیه و وزن برای من هیچ ارزشی ندارد، چون احساس و اندیشهام فراتر از این حرفهاست.
خاک بر سر که با همه دانش
کرده ابلیس دستگیر مرا
هوش مصنوعی: آدمی با تمام دانشی که دارد، در برابر فریبهای ابلیس و وسوسههای او ناتوان است.
روز و شب پالهنگ در گردن
می کشاند سوی سعیر مرا
هوش مصنوعی: روز و شب، دلهره و نگرانی را بر دوش میکشم و به سمت آتش میروم.
