شمارهٔ ۱۴۹

هوش مصنوعی: در دل تو چه زیبا و شیرین است، اما هیچ‌کس از لذت غم و اندوه روزگار خبر ندارد.

هوش مصنوعی: مرغی که از بند جهل و ندانم‌کاری رها شده، دیگر نمی‌داند که آزادی واقعی چه مفهومی دارد.