شمارهٔ ۷۲

هوش مصنوعی: ای دل، دیگر نباید به کسی امید داشته باشی، زیرا به خاطر کم‌حوصلگی‌ات، آسیب و زجر به خودت می‌زنی که این کار نادرست و ناپسند است.

هوش مصنوعی: ای گل، دیگر نه نشانی از وفاداری در تو هست و نه عطر محبت، پس از من دور شو چرا که نگاه کردن به تو ممنوع است.

هوش مصنوعی: ای آسمان و ستاره‌ها، به نظر می‌آید که تو هرگز به صبح نرسیده‌ای. انگار در شب باقی مانده‌ای و صبح برای تو ممنوع است.

هوش مصنوعی: وقتی که موجودی مقدس و روحانی از زنجیره عشق جدا می‌شود، به کمک کسی نیاز دارد که تیغ و خطر را تجربه کند، زیرا سر نهادن بر او ممنوع است.