شمارهٔ ۶۷

هوش مصنوعی: آرامش و سلامت من تحت تأثیر درد و رنجی است که از نیت بد دیگران می‌کشم. هر کس که بداند من چه احساسی دارم، برای من شخص نیک‌خواهی خواهد بود.

هوش مصنوعی: نه به راه کعبه رفته‌ام و نه به کلیسا سر زده‌ام، بلکه مرغی که من می‌خواهم در این مسیر هنوز پرواز نکرده و نرفته است.

هوش مصنوعی: من به هیچ کس وابسته نیستم و از دیوانگی دورم؛ هر کس که از دو دنیای خود بیگانه شود، متعلق به من است.

هوش مصنوعی: من به سوی حرم می‌روم و در خاک آن سجده می‌کنم، در حالی که در دستم تسبیح دارم، اما ایمان و اعتقاد من به بتان است.

هوش مصنوعی: روش‌هایی وجود دارد که بت‌ها می‌دانند، اما زیبایی خاص تو تنها برای دل مجروح من است.

هوش مصنوعی: خارج از دایرهٔ بداندیشی، هرگز قلم من به بدی نخواهد نوشت. آنچه که در وجود من تلخی و آزار دارد، هرگز به کلماتم راه نخواهد یافت.

هوش مصنوعی: عشق و خرد هر دو در کنار هم هستند، ولی اگر کسی به عشق تنها تکیه کند و از عقل فاصله بگیرد، در واقع به جایگاه خود لطمه زده و به جای موفقیت، شکست می‌خورد.