شمارهٔ ۴۰۶

هوش مصنوعی: از هر گل در باغ، مثل غنچه‌ای که جمع کرده‌ام، دل خود را در آن زلف‌های آشفته و زیبا سامان داده‌ام.

هوش مصنوعی: چشمانم پر از اشک و خون می‌شود، من این اشک‌ها را از چشمانم جاری می‌کنم برای او که گل‌ها را از دامنش چیده است، من نیز گل‌ها را از دامنم چیدم.

هوش مصنوعی: من به خاطر نگاه نازناک تو، دلم را فدای کمانت می‌کنم، مانند تیرکمان که در کنار هم قرار گرفته‌اند، در سینه‌ام عشق و longing را جمع کرده‌ام.

هوش مصنوعی: چشم‌هام مثل یک آیینه هستند و از شدت شوق دیدنت، پلک‌هایم هیچ‌گاه به هم نمی‌آیند.