شمارهٔ ۳۱۵

هوش مصنوعی: من با ناخن حسرت می‌کَشم، گویی بدنم مانند یک درویش است، شاید با این کار بتوانم خودم را زخمی کنم.

هوش مصنوعی: چرا نظربازان، با وجودی که شیخ و برهمن در رفتار و اعتقاداتشان ننگینی دارند، نتوانند مانند تیرهایی که به یکدیگر نزدیک نمی‌شوند، به یک دین و ایمان واحد گرد هم بیایند؟

هوش مصنوعی: شکایت نمی‌کنم از اینکه شخصی به من اتهام زده است، زیرا تعجبی ندارد که در روشنایی صبح دروغ، حقیقتی پنهان گردد.

هوش مصنوعی: از چه چیز می‌شود بهره‌مند شد اگر فیض و نعمت در پیش رو وجود داشته باشد؟ چه فایده‌ای دارد اگر نعمت‌های گذشته و رفته را به یاد بیاوریم؟