شمارهٔ ۲۹

هوش مصنوعی: در مسیری که به سوی آن شخص محبوب می‌روم، دست او از من جدا می‌شود و او به سوی دیگری می‌رود، در حالی که دستش را از من می‌کشد و آستینش نیز از من دور می‌شود.

هوش مصنوعی: هرگز نمی‌توانم از زمین جدا شوم و به آسمان بروم، چون سایه تو همیشه در کنار من است و نیازی به رحمت دیگر ندارم.

هوش مصنوعی: با لذت تیر ستم، اجزای وجود من را هر یک جدا می‌کنند. تو را بر این کار شگفت‌انگیز می‌ستایند.

هوش مصنوعی: من هم عاشق وفا هستم و هم از بی‌وفایی رنج می‌برم. در درونم داغ جدایی و غمینی در پیشانی‌ام دارم.

هوش مصنوعی: من به خاطر تو از دنیای خود دست کشیده‌ام، پس از من دور نشو، چرا که دل این دنیا و آن دنیا را نمی‌توان از هم جدا کرد.

هوش مصنوعی: دولت و خوشبختی وصال تو حتی در خواب هم برای هیچ قدسی دیده نشده است. هیچ‌کس مانند تو این‌طور از عشق دور نیفتاده است.