شمارهٔ ۱۶۵

هوش مصنوعی: عشق تو گاهی به من آرامش می‌دهد و گاهی هم باعث درد و سوزش می‌شود. شعله‌ای که شمع را می‌سوزاند، همین شعله هم می‌تواند دل من را بسوزاند.

هوش مصنوعی: چون به خاطر عشق تو خیلی از چشمانم اشک می‌ریزد، بر سر کوی تو، پیشانی‌ام مانند آفتاب از سجده بر آن مکان می‌سوزد.

هوش مصنوعی: سینه‌ام را می‌شکافم تا حالت دل‌ت را برایت روشن کنم وگرنه چگونه می‌توانم حال دلم را بیان کنم که زبانم به آتش می‌افتد.

هوش مصنوعی: دل من مانند فانوسی است که شعله‌اش از پیراهنم بیرون آمده و در جستجوی کمک است. اما از سادگی‌ام، این شعله در چشم مردم پنهان می‌سوزد و کسی خبر ندارد.

هوش مصنوعی: وقتی جمعی شاداب از نور آتش توست، ناراحت نباش ای فرشته. تا زمان صبح، در دل تو آتش عشق سوزان خواهد بود.