شمارهٔ ۷۳

هوش مصنوعی: ای ساقی، یک پیاله پر کن و مطرب هم با دق‌دق‌زن در مقابل جمع غم، خوشحالی و شادی را به صف بیاور.

هوش مصنوعی: چقدر همچنان در غم و اندوه غوطه‌وری و خود را به زنجیر و بند گرفتار کرده‌ای؟ به جای این، تلاش کن تا به آزادی دست یابی و با شور و شوق زندگی کن.

هوش مصنوعی: تا وقتی که از این راز در چرخ و زمان آگاه نیستی، تلاشی کن و سنگی به این خم خالی بینداز.

هوش مصنوعی: با این خر لنگ نمی‌توان این راه را سهولت طی کرد؛ یا باید پا به دامن بگذاری یا با صدای بلند و شجاعانه اقدام کنی.

هوش مصنوعی: در این مسیر، ای دل، سختی و سنگینی خوشایند نیست؛ چرا که زندگی همچون منزلگاهی است که بسیار زود پایان می‌یابد. پس نباید به بار سنگین آن دل خوش کرد.

هوش مصنوعی: این لباس تقوا را کنار بگذار و از روزمرگی‌ها فاصله بگیر. با ما به میخانه بیا و دو یا سه تا جام بنوش.