شمارهٔ ۶۵

هوش مصنوعی: فریاد بزنید که آتش درونم به عمق وجودم نفوذ کرده است.

هوش مصنوعی: دل من پر از درد و سوز است و آتش درون وجودم باعث شده که به خانه‌ام آسیب برسد.

هوش مصنوعی: اگر مانند یک قایق به دریا بروم، آتش و تلاطم را در بادبانم احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: وقتی آتش در آب افتاده، صدای مرگ و ناله‌ام بلند شده است.

هوش مصنوعی: غم تو را در دل خود مثل گنجی محفوظ دارم، و به خاطر همین غم، دل من خراب و ویران شده است.

هوش مصنوعی: اگر دریاى غم تو بى‌پايان است، من مانند ماهى هستم که در آن درياى بى‌پايان شنا مى‌کند.

هوش مصنوعی: عشق برای من مانند غذایی است که تنها با درد و رنج همراه است و تمام وجودم را تحت تأثیر قرار داده است.

هوش مصنوعی: به دلیل زجر و سختی‌های بسیاری که بر گردن ایام افتاده، حالا جوانی‌ام تحت تأثیر قرار گرفته و کمرنگ شده است.

هوش مصنوعی: مانند کمان شکسته، من نیز به شدت آسیب‌دیده و بی‌پارو تهی از زندگی هستم.

هوش مصنوعی: به یاد تو دل تنگم و مثل نی که درونش پر از درد است، در سینه‌ام فریاد می‌کشد.

هوش مصنوعی: تا چه زمانی خار و خس فضا را به هم می‌زنند و آرامش و زیبایی باغ مرا تحت تأثیر قرار می‌دهند؟

هوش مصنوعی: زمانی فرامی‌رسد که آتش ویرانگر به خانه‌ام نزدیک می‌شود و در دامان زندگی‌ام می‌رقصد.