برگردان به زبان ساده
برآن سرم که چو گُل برکشد زچهره نقاب
قلندرانه کنم خرقه رهن بادۀ ناب
هوش مصنوعی: من قصد دارم مانند گلی زیبا ظاهر شوم و حجاب خود را کنار بزنم. در این راه، پیراهن صوفیانه‌ام را کنار می‌زنم و به نوشیدن شراب ناب می‌پردازم.
بیار کشتی مِی ساقیا که در یَم عشق
تو ناخدایی و من اوفتاده در گرداب
هوش مصنوعی: ساقی، بگذار تا برایم شراب بیاوری، زیرا در دریا و خروش عشق تو، تو ناخدا هستی و من در گردابِ آن عشق گرفتار شده‌ام.
نه هیچ منزل آسایش است دامن خاک
نه هیچ قابل آرایش است چهرۀ آب
هوش مصنوعی: هیچ جا در این دنیا آرامش ندارد و هیچ چیز در ظاهر زیبا نیست.
چگونه تشنه نمیرم که هرچه می نگرم
جهان و هرچه در او هست نیست غیر سراب
هوش مصنوعی: چطور ممکن است من تشنه بمیرم در حالی که هرجا نگاه می‌کنم، دنیا و همه چیزهایی که در آن هست، جز توهمی بیش نیست؟
مرا زبادۀ عشق تو جرعه ای کافیست
چرا که خانۀ موری به شبنمی است خراب
هوش مصنوعی: من به اندازه ای از عشق تو نیاز دارم که برایم کافی باشد، چون خانه یک مورچه با کمی شبنم و رطوبت ویران می‌شود.
دمی نشد که ز غم خاطرم بیاساید
مگر به بوی مِی لعل فام و بانگ رباب
هوش مصنوعی: هیچ لحظه‌ای نبوده که از غم و اندوه خاطر من آسوده شود، مگر آنکه بوی عطر شراب قرمز و صدای ساز رباب به گوشم برسد.
بر آتش غم جانان دل کبابم سوخت
هنوز میچکد از دیده بر رُخم خوناب
هوش مصنوعی: دل من به خاطر غم معشوق به شدت می‌سوزد و همچنان اشک‌هایم مانند خون از چشمانم بر صورت او میچکد.
اگر قلم به کف عشق تند خوست مترس
که خط محو کشد خلق را بروز حساب
هوش مصنوعی: اگر عشق با شدت و حرارت در دل داشته باشی، نترس که در این مسیر ممکن است دست به کارهایی بزنی که موجب بی‌نظمی یا عدم توجه دیگران شود. در نهایت، نتایج و پیامدهای این کارها ممکن است بر رفتار و کردار مردم تأثیر بگذارد.
چنان به گریه درآیم که از تلاطم اشک
به یکدگر شکند کاسۀ سرم چو حباب
هوش مصنوعی: به قدری غمگین و متاثر هستم که اشک‌هایم با شدت می‌ریزند و مانند حبابی که می‌ترکد، احساساتم را به هم می‌ریزند و ذهنم را آشفته می‌کنند.
غبار خیمه ز کوی تو چون تواند کند
که بسته موی تو بر گردنش هزار طناب
هوش مصنوعی: غبار خیمه در مسیر تو چگونه می‌تواند وجود داشته باشد، در حالی که موهای تو به قدری محکم و به هم پیچیده است که گویا هزار رشته طناب آن را بسته‌اند؟
