شمارهٔ ۱۵

هوش مصنوعی: هر کس که با معشوقی از جنس ترس و احتیاط آشنا شود، در مکان‌های پرخطر و شلوغی از جمله میخانه‌ها سکنی می‌گزیند.

هوش مصنوعی: هر کسی که مانند مجنون عاشق لیلی شد، دلش را به او سپرد و به سوی دشت و صحرا رفت.

هوش مصنوعی: گلوی آن ابرو مثل کمان است و مژگانش مانند پیکان در دل و جان من جا گرفته است.

هوش مصنوعی: خورشید درخشان در کنار زهره، به خاطر اراده‌ی بلند و همّت والا به گرمی و روشنی دست یافته است.

هوش مصنوعی: این بدن مادی را به خاک بسپار، چون دزد سرراهی بر مردی که چیزی همراه ندارد، حمله نمی‌کند.

هوش مصنوعی: عاشقان به راحتی و بی‌دردسر جان خود را در عشق می‌گذارند و به همین دلیل عشق برای آن‌ها به مقام و ارزش بالایی رسیده است.

هوش مصنوعی: خوشا به حال آن کسی که به خاطر رضایت مولایش، از مقام و موقعیت خود گذشت و به خدمت او مشغول شد.

هوش مصنوعی: گل از باغ جدا شد و بلبل از چمن دور شد و تنهایی و انزوا بر عالم حاکم شد.

هوش مصنوعی: چشمان عاشقان پاک و خالص، اشک‌هایی از عشق و درد می‌ریزند و در عوض، فضیلت‌های بی‌نظیری به آن‌ها عطا می‌شود و دریا هم به آن‌ها می‌پیوندد.