برگردان به زبان ساده
بدان که اگر کسی چنان بود که ادخار نکند دل وی مضطرب خواهد شد و چشم بر خلق خواهد داشت، وی را ادخار اولی تر. بلکه اگر چنان بود که دل وی آرام نگیرد و به ذکر و فکر مشغول نشود، مگر که ضیاعی دارد که کفایت وی درآید، وی را این اولیتر که به قدر کفایت ضیاع دارد که مقصود از این همه دل است تا به ذکر خدای تعالی مستغرق شود. و بعضی از دلها چنان است که بودن مال وی را مشغول دارد و در درویشی شاکر بود، این شریف بود، و بعضی آن که بی قدر کفایت شاکر نبود، این کس را ضیاع اولیتر، اما آن که بی زیادتی و تحمل شاکر نباشد، این دل نه از جمله دلهای اهل دین است، این خود در حساب نیاید.
هوش مصنوعی: اگر کسی به گونهای باشد که احساس نکند نیاز به فخر دارد، دل او مضطرب خواهد شد و به دیگران نگاه خواهد کرد. چنین فردی بهتر است که فخر کند. اما اگر دل او آرام نگیرد و نتواند به یاد خدا و تفکر مشغول شود، مگر اینکه دارای اندکی مال باشد که نیازهای او را برآورده کند، در این صورت بهتر است که به همان اندازه از دارایی برخوردار باشد تا به یاد خدا مشغول شود. برخی دلها به گونهای هستند که وجود مال، آنها را مشغول نگه میدارد و به درویشی شکرگزار تبدیل میشوند که این امر نیکوست. اما بعضی دیگر از افراد وجود مال کافی را نمیدانند و شکر را نمیکنند، که چنین فردی نیاز به مال بیشتری دارد. در نهایت، کسی که بدون کم و کاست شکرگزار نیست، به دلهای اهل ایمان تعلق ندارد و در حساب نمیآید.