شمارهٔ ۵۸ - در غزل است

هوش مصنوعی: گفتم شاید که ما در دل بتوانیم به جای روح و زندگی، چیزی دیگر را جایگزین کنیم، اما نه، این اشتباه است، ای محبوب. تو همان روح و زندگی من هستی.

هوش مصنوعی: دوست معشوقی با زلفی باز و چشمان زیبا و خوش‌طینت که زبانش نیز شیرین و دلنواز است.

هوش مصنوعی: به خاطر دوری و فراق تو، من دچار رنج و دلدرد بی‌پایانی شده‌ام و این درد من را در بند و اسیر کرده است. اما همچنان برای رسیدن به تو و وصالت، شکیبایی و ناز تو را دوست دارم و به آن امیدوارم.

هوش مصنوعی: زلف تو مانند شاهین عشق است و زیبایی‌ات چون خورشید می‌درخشد، تو همان طاوس آسمانی هستی.