شمارهٔ ۲۰ - شکایت از عمید نامی بشخصی مختص الدوله لقب و طلب عطا از وی تا زنی بگیرد

هوش مصنوعی: به مختص الدوله بگو که قوام و استقامت چه کارهایی انجام داده‌اند.

هوش مصنوعی: وقتی که من در ظلمات زندگی امیدی ندارم، دل فقیرم از بخشش تو روشن و گشوده است.

هوش مصنوعی: من به دنبال این هستم که با تو ارتباطی عمیق و دیرین برقرار کنم، همانند عشق مادری که از بدو تولد به فرزندش دارد.

هوش مصنوعی: آب من از این عمید ناراحت به نظر می‌رسد؛ من نیز از نانی که از آن به دست آوردم، خوشحال نیستم.

هوش مصنوعی: من شعر زیادی در این دنیا سروده‌ام، ولی بر من گوارا نیست که کسی دیگر به سرودن شعر بپردازد و استعدادش را نشان دهد.

هوش مصنوعی: می‌خواهم خاک بر سر کنم، زیرا احساسات درونی‌ام مرا به باد می‌دهند و از بین می‌برند.

هوش مصنوعی: اگر تو به من کمک کنی، کارهایم مثل عروسی زیبا و مرتب می‌شود و من مانند دامادی شاد و خوشبخت خواهم بود.

هوش مصنوعی: اگر اراده کنی، می‌توانی هر کسی را که آرزوی آزادی‌اش را دارد، آزاد کنی.

هوش مصنوعی: زمانی که باید به دقت صرف شود، تا کار و زندگی انسان به خوبی شکل بگیرد و پایه‌گذاری شود.

هوش مصنوعی: نام و عیب و حُسن زندگی بر عهده تو قرار دارد، پس با من همراهی کن و ظلم نکن.

هوش مصنوعی: پرده‌ام را کنار بزن و دستانم را بگیر، ای کسی که عظمت و بزرگی‌ات را پنهان کرده‌ای.

هوش مصنوعی: می‌خواهم تمام حال و احوال را با تو در میان بگذارم، بنابراین به حرف‌های من گوش کن و هر چه پیش می‌آید، باشد.

هوش مصنوعی: از آرزوی نزدیکی و تلاقی با معشوق مانند نانی هستم که خودم هیچ‌گاه به یاد خویشتن نمی‌آورم.