شمارهٔ ۳۱

قطران تبریزی » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۳۱

دل مسکین مرا کژدم دوری بگزید

تا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید

طرب از من بگریزاند و خود از من بگریخت

طرب از من برمایند و خود از من برمید

گر نیابمش بسا درد که من خواهم یافت

ور نبینمش بسا درد که من خواهم دید

شمارهٔ ۳۰: ماهی دل من بر دو دل خویش بمن داد شمارهٔ ۳۲: رنگ زمین زرد گشت و طبع هوا سرد

اطلاعات

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

دل مسکین مرا کژدم دوری بگزید

تا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید

هوش مصنوعی: دل ساده و بی‌پناه من به خاطر دوری از محبوب، مانند کژدمی گزیده شد. وقتی که آن معشوق زیبا و دلنشین رفت، این دوری همچنان بر دل من سنگینی کرد.

طرب از من بگریزاند و خود از من بگریخت

طرب از من برمایند و خود از من برمید

هوش مصنوعی: شادی و خوشحالی از من دور می‌شود و خود نیز از من دور می‌شود. شادی به خاطر من می‌آید و خود به تنهایی از من می‌رود.

گر نیابمش بسا درد که من خواهم یافت

ور نبینمش بسا درد که من خواهم دید

هوش مصنوعی: اگر او را نیابم، دردهای زیادی را که خواهم کشید، احساس می‌کنم. و اگر او را نبینم، دردهای بیشتری را که تجربه خواهم کرد، درک می‌کنم.