شمارهٔ ۵۵ - در مدح ملک جستان و ابوالمعالی قوام الدین

هوش مصنوعی: اگر نسیم بهاری از باغ خزان را ببرد، بساط جشن و شادی را مانند باغی با زلف و چهره ی یار برپا کن.

هوش مصنوعی: اگر موی او بوی غم را نمی‌دهد، چهره‌اش نیز هیچ روزگاری غمگین نمی‌شود.

هوش مصنوعی: نسیم بهاری است و این روزها و سال‌های زیاد به همین بهار اشاره دارد.

هوش مصنوعی: اگر چهره دوست را ببینم، شبیه گل نسرین است و اگر لب‌هایش را ببوسم، طعم آن مانند گل انار است.

هوش مصنوعی: به جای گل لاله، او را ببین که دو جفت چشم مانند دیبا (پارچه‌ای لطیف و باارزش) دارد و به جای مشک، بوی آن دو زلفی که مانند عنبر است را استشمام کن.

هوش مصنوعی: به جای گل سوسن، دوستانم را برای محبت و دوستی انتخاب می‌کنم و به جای گل نرگس، به چشم دل‌سنگینم به معشوق نگاه می‌کنم.

هوش مصنوعی: اگر به خاطر یار، چشم‌هایم را برای دو زلف او نثار کنم، این کار صحیح و درست است؛ چون حتی اگر بنفشه‌ای به خاک بیفتد، دیگر از آن نیازی به نثار قربانی هم نیست.

هوش مصنوعی: در سپیده‌دم، به ناله و زاری من گوش کن، اگر آوای زاری‌ام در میان سبزه‌ها و در دل کوه‌ها شنیده نشود.

هوش مصنوعی: به جای شکایت و ناله کردن مانند بلبل، بهتر است که از شادابی و زیبایی‌های طبیعت لذت ببریم. به جای غصه خوردن برای موارد ناپسند، بیایید به زیبایی‌هایی چون گل لاله و زندگی قناعت کنیم و از خوشی‌ها بهره‌مند شویم.

هوش مصنوعی: اگر پاییز از بهار بهتر نیست، پس چرا در باغی که بهار است، همچون پاییز می‌خزد؟

هوش مصنوعی: چرا در بهار، درخت شاخه‌ای را فدای چیزی کند، در حالی که در پاییز، ارزش و زیبایی آن دیگر وجود ندارد؟

هوش مصنوعی: وقتی چهره معشوق من در خواب می‌افتد، درخت خار در دست بادی شبیه آه و غم عاشق به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: می‌توان گفت که زیبایی و جذابیت جانان مانند شکوفه‌ای در بالای درختی است، که عطر خوش زلف‌هایش بر روی آن نشسته و گرد و غبار سپیدی را به تصویر می‌کشد.

هوش مصنوعی: به گل‌های سرخ و آبی که در باغ و دشت وجود دارند نگاه کن، زیرا دل تو هیچ وقت به دنبال زیبایی‌های گلستان و باغ‌های پر از نرگس نیست.

هوش مصنوعی: وقتی که شمع‌ها مانند آتش‌های درخشان می‌درخشند و هر یک از آنها به تنهایی مانند شعله‌ای که از خود نور می‌افشاند، می‌سوزند.

هوش مصنوعی: بر روی درختان، خوشه‌های انگور به رنگ‌های سیاه و سفید دیده می‌شوند، مانند زنگی که به هم می‌خورد و ما را به یاد دوستان و همراهان می‌اندازد.

هوش مصنوعی: یکی صورت خود را پوشانده و زرد شده، و دیگری بدن خود را پنهان کرده و با لباس سرخ خود را نشان می‌دهد.

هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این معناست که یکی همچون طلا، با آب باران به طلا تبدیل می‌شود و دیگری همچون مروارید، با آب و شرایط خاص خود، به مروارید بدل می‌گردد. به عبارت دیگر، هر کس در شرایط مختلف می‌تواند به نتیجه‌ای متفاوت دست یابد و این نشان‌دهنده‌ی طبیعت و کیفیت خاص هر فرد است.

هوش مصنوعی: زاغ سیاه بر درخت نشسته، به نظر می‌رسد که مانند شخصی است که بر سر دشمنان شاه دنیا ایستاده و مراقب اوضاع است.

هوش مصنوعی: خزانه‌دار و حاکم، ملک جستان به خوشی و شادی می‌باشد. جان کسانی که بداندیش هستند، مانند آفتاب، درخشان و پرنور است.

هوش مصنوعی: دنیا به گونه‌ای تغییر کرده که برادری و راستی خوشنود شده‌اند، و زمانه نیز برادری و راستی را تأیید کرده است.

هوش مصنوعی: آرامش و ثبات جهان به خاطر ثبات و حکمت اوست و امیدواریم که خوشی و شادی او همیشه پایدار باشد.

هوش مصنوعی: از او، فردی با وقار و عظمت پدید آمده و از سوی او، کسانی که به خوبی‌ها و خواسته‌های نیک مشهور هستند، به وجود آمده‌اند، در حالی که برخی دیگر به افت و تنزل کشیده شده‌اند.

هوش مصنوعی: با صلح و آرامش او در خوشی‌ها، و با جنگ و جنگجویی‌اش در غم‌ها، به مهربانی‌اش در منبر، و با دشمنی‌اش در دار سزاوار است.

هوش مصنوعی: درختی که در سرزمین خاصی رشد می‌کند، روزی بار می‌آورد و به زندگی خود ادامه می‌دهد، اما این درخت سرانجام به مرگ دچار خواهد شد و بار آن به پایان خواهد رسید.

هوش مصنوعی: شادی و زیبایی و خوشحالی به کار او بیفزاید، زیرا هر سال که او با خوشبختی زندگی می‌کند، رنج و غم از کارش دور است.

هوش مصنوعی: اگرچه تمام جهان به طرز خطرناکی در حال ضربه زدن و آسیب رساندن است، اما او از دست رنج و زحمت رهایی نخواهد یافت.

هوش مصنوعی: دل من به عشق او راضی و آرام است و از درد و آزار جسم دور از او در امان است.

هوش مصنوعی: دوستداران او شب و روز در شادمانی‌اند، اما کسانی که با او نسبت دارند، تفاوت شب و روز را درک نمی‌کنند.

هوش مصنوعی: از ترس دشمن، مردم جهان را محاصره می‌کنند و در پی دنیاست، در حالی که بالای سر خود دیواری می‌سازند.

هوش مصنوعی: اگر در برابر دشمن دیوار و حفاظی وجود نداشته باشد، نگران نیست؛ زیرا داشتن شمشیر در دست خود، همانند یک دیوار محکم در برابر دشمن عمل می‌کند.

هوش مصنوعی: استحکام و پایه‌گذاری مملکت، عشق و اعتقادات را در کنار شکوه و عظمت پادشاهان به تصویر می‌کشد و همچنین اشاره به کسی دارد که به مقابله با سختی‌ها و چالش‌ها برخاسته و مانند یک شیر در شکار عمل می‌کند.

هوش مصنوعی: خسروان دنیا بیشتر از آنچه در خواسته‌ها و آرزوهای خود دارند، ارزش و مقام دارند، زیرا برای کسی که به دنبال چیزی است، آن خواسته هیچ ارزشی در نزد او ندارد.

هوش مصنوعی: دل دشمنان از این دنیا بی‌نیاز است و از روشنایی آن بی‌خبرند. در عوض، بدن یارانش از آتش آن دنیا در امان است.

هوش مصنوعی: وقتی خشم و غضب بر دشت ببارد و طوفانی به پا کند، سواران از اسب‌هایشان پایین می‌آیند و پیاده می‌شوند، در حالی که افرادی که پیاده‌اند، سوار می‌شوند.

هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد با دشمنی او مقابله کند، در واقع به دام آن دشمنی خود را گرفتار کرده است.

هوش مصنوعی: جوانی و زیبایی شباهت به بت دارند، اما درک و خردی که حاصل سال‌ها تجربه است، ارزشمندتر است. عمر کوتاهی دارند اما سرمایه‌ها و آموزه‌های بسیاری از دین و دانش را به همراه می‌آورند.

هوش مصنوعی: از شاعران عاقل و فرزانه ستایش می‌کند که دعا و درخواست‌های نیکو از زائران به درگاه خداوند می‌گیرد و این دعاها همچون سیم حلال برای او ارزشمند است.

هوش مصنوعی: وقتی او چیزی را به دست آورد، باقی حرف‌ها برایش بی‌اهمیت می‌شود. در این میان، هیچ‌کس نیست که سخن او را بی‌ارزش بداند و راجع به آن کوچک‌ترین تردیدی داشته باشد.

هوش مصنوعی: هیچ کس مانند او را در آفرینش نیافریده و هیچ موجودی به اندازه او در مقام مردانگی و شجاعت پرورش نیافته است.

هوش مصنوعی: هر چیزی که به خوبی‌های او وصف نشده، نمی‌تواند از زمین دور بماند و جایی که سخن از کرم و بخشش او باشد، خالی نمی‌ماند.

هوش مصنوعی: آتش از آب نمی‌جوشد و بدی از زبانش برنمی‌آید. همچنین آب هم از آتش نمی‌ریزد و داشتن نام نیک هم دلیل بر عیب بودن نیست.

هوش مصنوعی: از او به ما هزار لطف و کرامت می‌رسد، اما از ولی، تنها یک پرسش می‌شود. گروهی از پیاده‌ها از او می‌پرسند و هزار سوار نیز درباره‌اش می‌پرسند.

هوش مصنوعی: اگر کسی به دنبال آرامش باشد، شایسته است که از آن زمانه بگریزد، زیرا در دنیا هیچ چیز مانند آزار و اذیت دیگران را نمی‌توان یافت.

هوش مصنوعی: اگرچه کسی در وصف او با حالتی اندوهناک صحبت کند، اما او به قدری generous و بخشنده است که هیچ‌کس از نسلش در این حال باقی نخواهد ماند.

هوش مصنوعی: مدح و ستایش او به قدری بزرگ و بی‌نظیر است که تلاش مداحان و سخنوران را نمی‌تواند جبران کند، چرا که فقط افراد با استعداد و تیزبین قادر به درک عمق والای این ستایش هستند.

هوش مصنوعی: خداوند از همت جداست، بنابراین نعمت‌ها و فضائل مانند داد و دانش و دین، و همچنین خوشبختی و کامیابی، همگی به دست یار و یاور می‌رسند.

هوش مصنوعی: شخصی که با خوشحالی مواجه می‌شود، نمی‌تواند درک کند که غم‌واندوه چگونه است. و برعکس، کسی که در حالتی از غم و اندوه قرار دارد، نمی‌تواند شادی را به درستی حس کند.

هوش مصنوعی: از یک بخشش فردی می‌تواند بسیار ثروتمند شود و دو صد فقیر را نیز به وضعیت مناسبی برساند. همچنین، با یک نگاه او، دو صد بیمار بهبود می یابند.

هوش مصنوعی: همیشه در زندگی باید شاد و خوشحال باشیم و از لحظات عمر خود به خوبی بهره‌مند شویم.