رباعیات
قاسم انوار
»
دیوان اشعار
»
رباعیات
شمارهٔ ۱ : من بنده روی توام، ای باده پرست
شمارهٔ ۲ : گر جانم گویم، عاشق پیشین شماست
شمارهٔ ۳ : تا بر سر کوی عاشقی منزل ماست
شمارهٔ ۴ : دل عاشق چشم ترک مستانه تست
شمارهٔ ۵ : عاشق که سمندر نبود خر کوفست
شمارهٔ ۶ : گفتم:بهزار دل ترا دارم دوست
شمارهٔ ۷ : هرچند که در زمانه یک محرم نیست
شمارهٔ ۸ : یک لحظه دلم را سر هشیاری نیست
شمارهٔ ۹ : هر دل،که ز سر کارآگاهی یافت
شمارهٔ ۱۰ : گر دلبر من شیوه مستان گیرد
شمارهٔ ۱۱ : ای دل،غم عشق ذو فنونت سازد
شمارهٔ ۱۲ : دل بسته طره های مشکین تو شد
شمارهٔ ۱۳ : یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :
شمارهٔ ۱۴ : آن روز که این گنبد مینا بستند
شمارهٔ ۱۵ : آنها که ز سودای تو سرگردانند
شمارهٔ ۱۶ : چون باده بما داد،علی رغم حسود
شمارهٔ ۱۷ : از بهر تو آمدم ببازار وجود
شمارهٔ ۱۸ : ای شاه جهان،از تو نیاید آزار
شمارهٔ ۱۹ : معشوقه به هر صفت که آید به ظهور
شمارهٔ ۲۰ : ای ساعد لطف شاه از روح تو باز
شمارهٔ ۲۱ : ای رفته به پای خود به جایی که مپرس
شمارهٔ ۲۲ : ما را ز عنایتش جمیلست جمال
شمارهٔ ۲۳ : ای جان جهان، جان جهان، دلبر گیل
شمارهٔ ۲۴ : مستدعیم از حضرت سلطان قدم
شمارهٔ ۲۵ : گر کافر و مؤمنم،که بر دین توام
شمارهٔ ۲۶ : من بنده شیوه های شیرین توام
شمارهٔ ۲۷ : هرچند ترا از اهل ایمان دارم
شمارهٔ ۲۸ : در دل هوس روی نگاری دارم
شمارهٔ ۲۹ : آن کس که ز یار خود بریدهست منم
شمارهٔ ۳۰ : از هر طرفی چهره گشایی،که منم
شمارهٔ ۳۱ : ای دلبر دلدار، طلب گار توایم
شمارهٔ ۳۲ : بودیم درین عالم فانی رفتیم
شمارهٔ ۳۳ : تا در پی مخزن معانی رفتیم
شمارهٔ ۳۴ : هر چند که در مرتبه ما میرانیم
شمارهٔ ۳۵ : هرچند که در مرتبه مامورانیم
شمارهٔ ۳۶ : هم جام جهان نمای عالم ماییم
شمارهٔ ۳۷ : بر دیده چون سحاب من رحمت کن
شمارهٔ ۳۸ : بر گریه و بر زاری من رحمت کن
شمارهٔ ۳۹ : تا یار مرا نمود ازصد جارو
شمارهٔ ۴۰ : سر رشته اختیار از دست مده
شمارهٔ ۴۱ : از فضل خدا چونکه رسیدم بسرای
شمارهٔ ۴۲ : گر شاه زمانه ای وگر دستوری
شمارهٔ ۴۳ : ای عور شده ز کسوت بیچونی
شمارهٔ ۴۴ : از لذت عاشقی چومسرور شوی
شمارهٔ ۴۵ : از آتش عشق تو شدم شیدایی
شمارهٔ ۴۶ : ای سرو ریاض آشنایی که تویی