شمارهٔ ۴۷۳

هوش مصنوعی: ما عاشقانی زنده‌دل و باخداییم که در پرستش عشق به نیایش مشغولیم.

هوش مصنوعی: ما در دودی به سر می‌بریم که مانند عود در آتش به حالتی غم‌انگیز در انتظار سرنوشت هستیم، نمی‌دانیم چه باید بکنیم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که حتی کمترین بخش از وجود ما باقی است، در مسیر عشق به روند ذوب و تغییر در می‌آییم.

هوش مصنوعی: در اینجا اشاره به این است که ما را به عنوان افرادی از کوی خود می‌شناسند و ممکن است که به این عنوان به خود ببالیم یا افتخار کنیم.

هوش مصنوعی: هرچند که محبوب ما زرق و برق و زیبایی دارد، اما ما همواره در نیاز و دلخواست خود متمرکز هستیم.

هوش مصنوعی: ما بازیگران و بی‌پروا هستیم، اما در بازی عشق هرگز شکست نمی‌خوریم.

هوش مصنوعی: ما به روح و جان قاسم نغمه‌های دل‌نواز و رازآلودی می‌زنیم، مانند صدای خوش ارغنون.