شمارهٔ ۴۰ - مولانا ظهیر الدین فاریابی فرماید

هوش مصنوعی: شب گذشته، زلف شب را مانند شانه‌ای به سر و سامان درآوردند و به این ترتیب، نشانه‌ای از کفر بر دنیا گذاشتند.

هوش مصنوعی: ریشه‌­ها را در هم شکستند و بر این دوران، ننگ کفر را نوشتند.

هوش مصنوعی: صبح زود با صداهای طبل و نواها، زمان خواب و استراحت به پایان رسید و افراد را به بیداری و شروع روز دعوت کردند.

هوش مصنوعی: برق درخشان و شعله‌های آتشین از عمق جام‌ها سر بلند کردند.

هوش مصنوعی: به بغچه (یا کیسه) نشیمنگاه صندلی داده‌اند و پرده را به آستانه در آویزان کرده‌اند.

هوش مصنوعی: برای پادشاهی چهارچوبی فراهم کردند که صدای آن در همه جای پنج منطقه ی جهان پیچید.

هوش مصنوعی: کمسان به سوی هدف خود تیر و دانه سوزنی را نشانه رفته و پرتاب کردند.

هوش مصنوعی: قاری برای جلوگیری از احساس سرما، دوباره موهای ریشش را شانه کرد.