شمارهٔ ۵۶
غنی کشمیری
»
غزلیات
»
شمارهٔ ۵۶
آزاده ام ز قید زمین چون نهال شمع
بردم فرو به آب و گل خویش ریشه را
از لطف می چو سرو و گل آیند در نظر
هر چند ریزه ریزه کنی جام و شیشه را
شمارهٔ ۵۵: نیست حاجت که بگیرند به زر آینه را
شمارهٔ ۵۷: ز شوخی بس که در پرواز بینم هر نفس گل را
اطلاعات
وزن:
مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
قالب شعری:
غزل
منبع اولیه:
حسان لاهوری
تعداد ابیات:
2
* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
