برگردان به زبان ساده
سوز عشق تو پس از مرگ عیانست مرا
رشته شمع مزار از رگ جانست مرا
هوش مصنوعی: سوز و آتش عشق تو بعد از مرگ برای من روشن و مشخص است؛ به‌طوری که نور شمع روی قبرم، همچون رگ حیات من است و به وجودم وصل است.
می نگنجم ز طرب در شکن خلوت خویش
حلقه بزم که چشم نگرانست مرا
هوش مصنوعی: من از شادی و لذت در تنهایی خود جا نمی‌شوم، زیرا دور و برم حلقه‌ای از جشن و سرور است و چشمی نگران به من خیره شده است.
هر خراشی که ز رشک تنم افتد بر دل
در سپاس دم تیغ تو زبانست مرا
هوش مصنوعی: هر زخمی که بر تنم به خاطر حسادت دیگران به وجود بیاید، بر دل من نشان سپاس و شکر است، چرا که تیغ تو (عشق یا زیبایی تو) برای من حرفی برای گفتن دارد.
دل خود از تست و هم از ذوق خریداری تست
این همه بحث که در سود و زیانست مرا
هوش مصنوعی: دل من به خاطر تو، و از سر شوق و اشتیاق، به تو تعلق دارد. این همه گفتگو درباره‌ی سود و زیان برای من بی‌اهمیت است.
جویی از باده و جویی ز عسل دارد خلد
لب لعل تو هم اینست و هم آنست مرا
هوش مصنوعی: بهشت با لب‌های لعل تو مانند یک جوی از شراب و یک جوی از عسل است، چرا که هر دو طعم خوش و دلنشینی دارند.
چون پریزاد که در شیشه فرودش آرند
روی خوبت به دل از دیده نهانست مرا
هوش مصنوعی: چون پری که در شیشه قرار می‌گیرد، چهره زیبایت در دل من از چشم‌ها پنهان است.
به تگ و تاز من افزود گسستن یک دست
در رهت رشته امید عنانست مرا
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از احساس ناامیدی و دلسردی خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که در پی شکست یا قطع رابطه‌ای، امیدش به دستاوردهای آینده کم شده است. به طور کلی، این عبارت نشان‌دهنده جنگیدن با مشکلات و احساسات دردناک و همچنین تلاش برای حفظ امید در شرایط سخت می‌باشد.
بیخودی کرده سبکدوش ، فراغی دارم
کوه اندوه رگ خواب گرانست مرا
هوش مصنوعی: بی‌خبری و رهایی به من دست داده، اما بار سنگین غم همچنان بر دوشم سنگینی می‌کند.
خارها از اثر گرمی رفتارم سوخت
منتی بر قدم راهروانست مرا
هوش مصنوعی: خارها از اثر گرمی رفتار من سوزان شده‌اند، و این نشان‌دهنده این است که من به دیگران کمک می‌کنم.
رهرو تفته در رفته به آبم غالب
توشه‌ای بر لب جو مانده نشانست مرا
هوش مصنوعی: مسافر خسته‌ای که در آب غرق شده، نشانه‌ای از خود بر لب جوی گذاشته که نشان‌دهنده وضعیت اوست.
