شمارهٔ ۲۵۷

هوش مصنوعی: من خیلی غم و اندوه از دیدن گیسوانی پر از شکن و پیچ را تحمل کرده‌ام که در دستان خودم رشته وصلش را یافتم.

هوش مصنوعی: هرگز کسی را ندیدم که از داستان عشق تو غافل باشد. هر جا که دو نفر را در حال گفتگو دیدم، حتماً نام تو بر زبانشان بود.

هوش مصنوعی: هرچند که تو به من ظلم و بدی کردی، اما وفایی که از من دیده‌ای کم نشد؛ چرا که من نیز از بدی‌هایی که به من کردی، تجربه‌ای کسب کرده‌ام.

هوش مصنوعی: آیا باغبانی در محبت و عشق تو گرفتار شده است که من او را در پرورش سروهای باغ ضعیف و ناتوان یافتم؟

هوش مصنوعی: زخم‌های تازه‌ای بر دلم ایجاد شد و از هر کدام آن‌ها، هزاران درد کهنه‌ای را که به یاد تو بود، احساس کردم.

هوش مصنوعی: چهره‌ی زیبا تو مانند زمینه‌ای سفید است که حالتی مشکی و دلربا دارد. مانند نقطه‌ای که بر روی برگی سفید از گیاه سمن دیده می‌شود.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد تو در حال تماشای معشوقان و دلبران هستی، اما گویا از آنچه من از دلبر پیمان‌شکن دیده‌ام، بی‌خبری.