خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

فروغی بسطامی » دیوان اشعار » رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱ : از کشت عمل بس است یک خوشه مرا

رباعی شمارهٔ ۲ : دوشینه فتادم به رهش مست و خراب

رباعی شمارهٔ ۳ : تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج است

رباعی شمارهٔ ۴ : فرموده خدا بزرگی آیین من است

رباعی شمارهٔ ۵ : این دل که به شهر عشق سرگشتهٔ تست

رباعی شمارهٔ ۶ : آمد مه شوال و مه روزه گذشت

رباعی شمارهٔ ۷ : تا دل به برم هوای دل‌بر دارد

رباعی شمارهٔ ۸ : زلفین سیه که در بناگوش تواند

رباعی شمارهٔ ۹ : از هر دو جهان مرا مقید کردند

رباعی شمارهٔ ۱۰ : یک عمر شهان تربیت عیش کنند

رباعی شمارهٔ ۱۱ : آشفته سخن چو زلف جانان خوش تر

رباعی شمارهٔ ۱۲ : تا دل به هوای وصل جانان دادم

رباعی شمارهٔ ۱۳ : گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم

رباعی شمارهٔ ۱۴ : بگذار که خویش را به زاری بکشم

رباعی شمارهٔ ۱۵ : تا دست ارادت به تو داده‌ست دلم

رباعی شمارهٔ ۱۶ : بگذار که تا می خورم و مست شوم

رباعی شمارهٔ ۱۷ : تو مردمکِ چشمِ منِ مهجوری