غزل شمارهٔ ۴۲۰

هوش مصنوعی: عشق به من آسیب زده است و چشمان زیبای او مانند چشمه‌ای از خون، احساسات و عواطف من را به شدت تحت تأثیر قرار داده است.

هوش مصنوعی: آیا تاکنون چشمان شاد و سرمست افرادی را که بدون شراب هستند، دیده‌ای؟ آیا صدای لب‌های سرخ و میگون آن‌ها را که بی‌نوشیدنی هستند، شنیده‌ای؟

هوش مصنوعی: در زمان زیبایی و جذابیت او، افرادی که مجذوبش شده‌اند، مانند یک گروه هستند و در اطراف چشمانش، کسانی وجود دارند که به شدت تحت تاثیر قرار گرفته‌اند، مانند ساکنان یک شهر.

هوش مصنوعی: چشم و لب او، همه جا را به خود جلب کرده است؛ شهری با فریب و مردمی با جادو و جاذبه.

هوش مصنوعی: زیبایان به خاطر شرم و حیا، در خانه می‌مانند و هر بار که از خانه بیرون می‌آیند، احساس شرم می‌کنند.

هوش مصنوعی: دلم را به دست آورده است سرو زیبایی که با قامت خوش، حرکات دلنشینی دارد.

هوش مصنوعی: هر شب از دل من خون می‌ریزد، زیرا موهای او نقشه حمله به دل من را کشیده‌اند.

هوش مصنوعی: در هر لحظه، زیبایی بی‌نظیر تو در عالم گسترش می‌یابد و عشق من به تو روز به روز بیشتر می‌شود.

هوش مصنوعی: آنچه او با من انجام داد، هرگز لیلی با مجنون نکرده است.