غزل شمارهٔ ۳۹۸

هوش مصنوعی: به محبوب خود وفاداری‌ام را نشان دادم و با وجود خطرات، آماده‌ام که امتحان وفای خود را با پذیرش چالش‌ها به اثبات برسانم.

هوش مصنوعی: تا زمانی که خون من در روز قیامت دامن‌گیر او نشود، باید ابتدا از قاتل خودم دیه‌ام را بگیرم و حق خود را از او بستانم.

هوش مصنوعی: در نهایت، از شدت ظلم و ستم او به خودم آسیب زدم و با دستان خودم، نتیجه اعمال خود را تجربه کردم.

هوش مصنوعی: شب به دعا و نیایش سپری کردم و حالا که صبح شده، رنگ و بوی زندگی‌ام تغییر کرده است. آثار دعای خودم را می‌بینم و متوجه می‌شوم که تأثیر آن چقدر عمیق و قابل توجه بوده است.

هوش مصنوعی: اگر به دنبال دستیابی به خواسته‌هایت هستی، باید از خواسته‌های خودت بگذری؛ زیرا ما از خواسته‌های خود برای رضایت او عبور کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: اگر روزی با شمشیر تو بر من بیفتی، دیگر هیچ خواسته‌ای از خداوند نخواهم داشت.

 کاش مراد دل اهل نظر را بیشتر اجابت میکردی که بددلان  کمتر ادعای ناکامی  صاحبدلان نمایند .

هوش مصنوعی: عمر طولانی من به سرعت به پایان رسید و زمانی که از زیبایی و جذابیت خودم جدا شدم، زندگی‌ام نیز به پایان آمد.

هوش مصنوعی: عاشق واقعی همیشه از دوستی و رابطه‌اش دفاع می‌کند و اگر در شرایط سخت قرار بگیرد، هیچ‌گاه در برابر درد و رنجی که ممکن است از طرف آشنایانش به او برسد، تسلیم نخواهد شد.