غزل شمارهٔ ۳۶

هوش مصنوعی: هر کجا که چهره دلربای پادشاه به نمایش گذاشته شود، خورشید نیز در آن مکان به احترام او فروتنی می‌کند.

هوش مصنوعی: شمس الملوک ناصرالدین، پادشاهی است که چهره‌اش نماد و نشانه‌ای از خورشید و ماه را به نمایش می‌گذارد.

هوش مصنوعی: سلطانی که دروازه دولتش به روی پادشاهان باز است.

هوش مصنوعی: فرماندهی که لشکرش برای فتح سرزمین‌ها فعالیت می‌کرد، از سر شاهان تاج و کلاه را برداشتند.

هوش مصنوعی: شاهی که خوشبختی او به حدی است که خاک راهش را به عنوان خوراک فرشته‌ها می‌افزاید و بر چشم خود می‌نهد.

هوش مصنوعی: در یک باغ، درختی بلند و زیبا مانند شاه ایستاده است که آب چشمه عشق و محبت به گیاهان می‌رسد و آن‌ها را سیراب می‌کند.

هوش مصنوعی: برای دوستی و محبت به پادشاه رفتار کن و از دشمنی و کینه‌توزی دوری کن، اگر به آیات و آموزه‌های نیک و بد واقف هستی.

هوش مصنوعی: جز پادشاه چه کسی می‌تواند سایه‌ی باقی‌مانده از خداوند باشد؟ پس از این سایه سر نپیچ و خدایت را غمگین نکن.

هوش مصنوعی: در سایه‌ی وجود او، آسمان نام ظلم و ستم را از یاد برده و در زمان او، دنیا هرگز به بوی غم و اندوه آشنا نشده است.

هوش مصنوعی: او به کسی که به خواسته‌اش نرسیده، امید می‌دهد و به کسانی که بی‌پناه هستند، پناهی می‌بخشید.

هوش مصنوعی: خونسردی و صبر او به استواری زمین و کوه‌ها کمک کرده است، و اراده‌اش توانسته کاه را به سادگی در دست بگیرد.

هوش مصنوعی: هر کسی که در تنگ‌دستی به سر می‌برد، دامنش را از زرفشانده پر کرده و همچنین صدای نامه‌های درخواست‌های دادخواهی را شنیده است.

هوش مصنوعی: اگر کسی مانند یک شاه بزرگ شود، نباید تعجب کنی اگر سنگ هم به خاطر لطف و نگاه او تغییر کند.

هوش مصنوعی: وقتی که نقش صورت او توسط آفریننده شکل گرفت، دایرهٔ کارگاه هنر به هم ریخت و شکسته شد.

هوش مصنوعی: زمانی که در محضر شاه فروغی دعا کردیم، به برکت صبحگاه، بهره‌ای عظیم نصیب‌مان گردید.