غزل شمارهٔ ۲۴۸

هوش مصنوعی: اگر از طرف غلامی به تو نشان دهند، قدرت و سلطنت جهان و جایگاه تو را به دست می‌آوری.

هوش مصنوعی: به عنوان یک بنده و خدمتگزار او قرار بگیر، چون با یک نگاه و توجه او می‌توانی هر دو جهان را به دست آوری.

هوش مصنوعی: به دنبال wisdom و تجربه افراد با دانش و آگاه بگرد، زیرا این کار می‌تواند به تو برکت و شرافت در زندگی‌ات بدهد.

هوش مصنوعی: دوست داشته باش آدم‌های آزاد و سنگین‌دل را، تا هر لحظه با یک عشق و لذت بزرگ روبرو شوی و زندگی‌ات پر از خوشی و فراوانی باشد.

هوش مصنوعی: به این فکر کن که زیبایی ساقی به قدری جذاب است که می‌خواهی سر خود را به پای او بگذاری، تا از سرنوشت و قضاوتی که ممکن است بر تو بیفتد، در امان باشی.

هوش مصنوعی: شراب نشاط‌آور را آشکارا بنوش تا دیگران از رازهای پنهان تو باخبر شوند.

هوش مصنوعی: تا زمانی که جانت به لب نرسیده، نمی‌توانی از آن گنجی که در دهانت است بهره‌مند شوی.

هوش مصنوعی: اگر به زیبایی و ارزش او نگاه کنی، چشمانت به مانند یاقوت می‌درخشد و روشنایی می‌بخشد.

هوش مصنوعی: اگر پردهٔ بدن را کنار بزنند و راهی به سوی جانت باز کنند،

هوش مصنوعی: اگر تو را به جای خاک، گل‌های بهشتی هم بدهند، هیچ‌گاه ارزش و مقام خود را پایین نیاور.

هوش مصنوعی: ای کاش نور عشق در شب جدایی از دوست، تا سپیده‌دم بتواند به تو انرژی و توان لازم را بدهد.