غزل شمارهٔ ۹۴۶

هوش مصنوعی: اگر به من نگاه کنی، جانم پر از زندگی می‌شود و اگر بی‌اعتنا باشی، دل مرا می‌درّی.

هوش مصنوعی: در روز قیامت، عظمت و بزرگی این روز خود را به نمایش می‌گذارد و تو نیز با قامت استوار و با وقار، توانایی و عظمت آن را به نمایش خواهی گذاشت.

هوش مصنوعی: غم‌ها و اندوه‌های زیادی از دلم برمی‌خیزند، وقتی که زلفت را باز می‌کنی.

هوش مصنوعی: اگر غم‌هایم را از دل برطرف کنی، به طور مسلم از دل نیز کینه و دشمنی من نسبت به تو خواهد رفت.

هوش مصنوعی: زندگی‌ام با حضور تو بیشتر می‌شود، مثل اینکه با محبت پنهانت بر عمرم می‌افزایی.

هوش مصنوعی: هر موی بدن تو نشان‌دهنده‌ی فیض و نعمت است، همان‌طور که وقتی از عشق محبوب صحبت می‌کنی، جانت به وجد می‌آید.

هوش مصنوعی: وقتی به بیان و توضیح حقایق می‌پردازی، انگار که در وصف زیبایی‌های معشوقان سخن می‌گویی و دل را می‌کنی.