غزل شمارهٔ ۷۶۷

هوش مصنوعی: ای عزیزم، دوباره به من برگرد؛ عشق تو دوباره در دل من شعله‌ور شده است.

هوش مصنوعی: عشق پرشور و سوزان دوباره آتش را در خانه و دلم شعله‌ور کند.

هوش مصنوعی: چشمک‌های شیرین تو، دیگر به بلای جان من تبدیل شده و همه چیز را در هم ریخته است.

هوش مصنوعی: نگاه زیبا و جذاب تو، درد عمیق و بی‌پایانی را دوباره در دل من زنده کرد.

هوش مصنوعی: چشمان زیبای تو باعث شده‌اند تا دین و دل من آسیب ببینند و به ایمانم لطمه بزنند.

هوش مصنوعی: عشق تو در وجودم شعله‌ور شده و آتش آن، جانم را در بر گرفته است.

هوش مصنوعی: چند جرعه از شراب لبی به من بده تا شعله‌های آتش این عشق سوزان را آرام کنم.

هوش مصنوعی: یا بسوز از من، جز تصویری از خودت، مرا از خودش رها کن.

هوش مصنوعی: بسیاری از ستایش‌ها بر روح عشق که این زخم‌ها را بر جان من گذاشت.

هوش مصنوعی: اگر فیض بر جان انسان باقی بماند، دیگر نیازی نیست که او به این فکر کند که من چه کسی هستم یا چه کسی نیستم.