غزل شمارهٔ ۷۵۸

هوش مصنوعی: ببینید یاران، آن معشوقه‌ام چگونه با یک اشاره‌اش کنترل مرا به دست گرفته و به غم عمیقی کشانده است.

هوش مصنوعی: او از من دور شد و مسائل زیادی را در زندگی‌ام به وجود آورد، چه تعداد از مشکلات و حوادثی که پس از این بر سرم می‌آید.

هوش مصنوعی: هر شب به خاطر عشق او اشک می‌ریزم و امید دارم که روزی مهربانی او بر چشمانم اشک شوق بریزد.

هوش مصنوعی: اگر آن محبوب زیبا یک لحظه در کنار من بنشیند، اشک‌هایی پر از شادی از دیدگانم سرازیر می‌شود.

هوش مصنوعی: به خاطر دوری او، چشمانم به شدت در حال ذوب شدن هستند و هر بار که می‌خواهم به او نزدیک شوم، انگار دورتر می‌شود. من به شدت در غم فراق او غرق شده‌ام.

هوش مصنوعی: من به کسی که بی‌وفاست وفا کردم و انتظار بی‌خود برآورده نشد. تلاشی هم برای انجام کاری نکردم، اما اگر لطف و رحمت الهی برسد، به کار من نیکو خواهد بود.

هوش مصنوعی: تمام وقت من به بطالت گذشته و تا امروز نمی‌دانم آینده‌ام چه خواهد بود.