غزل شمارهٔ ۷۴۶

هوش مصنوعی: در زندگی سادگی را پیشه کن و با کمترین‌ها بساز، باقی عمرت را در عبادت و خدمتی به خدا صرف کن.

هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی به نتیجه‌ای در زندگی برسی، باید تلاش و کار کنی.

هوش مصنوعی: دنیا مانند دریای وسیع و بی‌پایانی است که می‌توانی از آن فقط در حد نیاز و رضایت خود بهره‌برداری کنی.

هوش مصنوعی: اگر چیزی می‌خری، به خرید علم و دانش بپرداز، زیرا این سرمایه‌گذاری از همه‌چیز ارزشمندتر است و در طول زمان برای تو سود خواهد آورد.

هوش مصنوعی: دانش را به‌دست بیاور و با تلاش و کوشش در دل خود، آن را بپروران.

هوش مصنوعی: زمان عمر مانند ستاره‌ای به غروب نزدیک شده است؛ بنابراین تا هنگامی که توان داری، وقت خود را صرف عبادت و کارهای نیک کن.

هوش مصنوعی: ماه شب چهارده نمایان شد و زمان نزدیک است، پس اکنون وقت است که از لحظات استفاده کنی و آن‌ها را به خوبی صرف کنی.

هوش مصنوعی: دل و جان خود را پاک و شست‌وشو کن تا شایسته‌ی شفاعت و کمک دیگران شوی.

هوش مصنوعی: ناگهان مرگ فرا می‌رسد، ای فیض! پس از آن تا زمانی که می‌توانی، کارهای خوبی انجام بده.