غزل شمارهٔ ۴۷۳

هوش مصنوعی: برای رسیدن به مقصد دانش، باید افکار خود را در مسیر درست هدایت کنی تا به جایی برسی که در آن‌جا، کسی به راز و رمز آن دسترسی ندارد.

هوش مصنوعی: وقتی به آنجا رسیدی، از باده‌ی عرفان بنوش و پس از آن در پی شناخت، طعم محبت را احساس کن.

هوش مصنوعی: نور محبت همچون نوری که بر دل و جان تو می‌تابد، از شراب خالص ازل از خم وحدت بنوش.

هوش مصنوعی: در مسیر عشق محبوب تلاش کن، اگر دشواری پیش آمد، باز هم تلاش خود را ادامه بده.

هوش مصنوعی: به زودی خوشحال خواهی بود، پس از چهار راه خودت را سرگرم کن و از دوستت بهره‌مند شو، فراتر از این پنج و شش.

هوش مصنوعی: زمانی که بله گفته‌ای در هنگام سماع و در شوق وصال هستی، اما این وصال پس از کشمکش‌ها و دشواری‌ها به دست می‌آید.

هوش مصنوعی: اگر کسی شرط «بله» را رعایت نکرده باشد، ابتدا باید تلاش کند که به آن بله پاسخ دهد و توجهش را به دعوت‌کننده جلب کند.

هوش مصنوعی: بگذار تا بر او آنچه شایسته‌اش است صادر شود، اگر در این میان کسی مزاحم او شود، حقش را با زور بستاند.

هوش مصنوعی: شرط مصیبت و سختی در دنیا شناخت و آگاهی نسبت به اولیای الهی است. پس ای عارف، امیدوارم که جان و دلت در آرامش و خوشی بماند.