غزل شمارهٔ ۲۸

هوش مصنوعی: دل شکسته‌ای را نوازش کن و به آن کسی که خسته است، رحم کن.

هوش مصنوعی: وقتی از کنار کسی رد می‌شوی، نگاهی به او انداز که بر زمین نشسته است.

هوش مصنوعی: با دیگران رابطه ایجاد کن و از خودت دور نشو، چرا که اگر از هر دو جهان جدا شوی، به نابودی می‌رسی.

هوش مصنوعی: اگر فقط نگاهی به کسی که دلش به مهربانی تو وابسته است، بیندازی، کار ساده‌ای است.

هوش مصنوعی: نگذار تا نفس تو را گرفتار کند، کسی که از چنگال شیطان رهایی یافته است.

هوش مصنوعی: اگر بر بار گناه و وسوسه شیطان بیفتی، حتی در میان فرشتگان نیز آرام نمی‌نشینی.

هوش مصنوعی: نگذار دشمن از دل غمگین و بی‌کمک تو بهره‌برداری کند.

هوش مصنوعی: نپسند که دیگران به خاطر تو در مشکلات و گرفتاری‌ها بیفتند، زیرا تو از چنگ این گرفتاری‌ها آزاد شده‌ای.

هوش مصنوعی: هرگز نگذار پرنده‌ای که ناتوان و آسیب‌دیده است، بدون آب و غذا بماند.

هوش مصنوعی: ای کاش که تو کمکی کنی به کسی که خسته و بی‌رمق بر زمین افتاده است.

هوش مصنوعی: حس خوشایند و شادی من ناشی از دوستی و عشق تو است و هیچ ارتباط دیگری نمی‌تواند جایگزین این احساس شود.

هوش مصنوعی: دل شکسته‌ام به تو وابسته است، پس تو هم باید این دل شکسته را که به تو رو آورده، بپذیری.